ಅಮ್ಮ – ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಪದ, ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಗೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯ ಪದ. ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿ, ಕಾಳಜಿ, ತ್ಯಾಗ, ಸ್ನೇಹ – ಎಲ್ಲವೂ ಅನನ್ಯ ಮತ್ತು ಅಮೋಘ.
ಅಮ್ಮನ ಬಗ್ಗೆ ಕವಿಗಳು ಬರೆದ ಕೆಲವು ಕವನಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ:
“ಅಮ್ಮ” – ಕುವೆಂಪು
ಅಮ್ಮ – ಜಗದೊಲವು ನನ್ನ
ಅಮ್ಮ – ಜೀವದ ನಲವು ನನ್ನ
ಅಮ್ಮ – ನನ್ನ ಉಸಿರಿನ ಉಗಮ
ಅಮ್ಮ – ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಧ್ಯೇಯ
“ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲು” – ಡಿ.ವಿ.ಜಿ.
ಅಮ್ಮನ ಮಡಿಲು ಸ್ವರ್ಗ
ಅಲ್ಲಿ ನೆಮ್ಮದಿ ಖಚಿತ
ಅಮ್ಮನ ಕಣ್ಣೀರು ಸ್ವರ್ಗದ ಗಂಗೆ
ಅದರಲ್ಲಿ ತಂಪು ಖಚಿತ
“ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿ” – ಕೆ.ಎಸ್.ನಿಸಾರ್ ಅಹಮದ್
ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿ ಸುಧೆ
ಅದರ ರುಚಿ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದು
ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿ ಸಾಗರ
ಅದರ ಆಳ ಯಾರಿಗೂ ಅಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ
“ಅಮ್ಮನ ಕೈ” – ಶ್ರೀ ರಾಮಾಯಣಪ್ಪ ಟಿ.
ಅಮ್ಮನ ಕೈ ಒಂದು ದೇವಸ್ಥಾನ
ಅಲ್ಲಿ ಸಿಗುವುದು ಭಕ್ತಿಯ ವರ
ಅಮ್ಮನ ಕೈ ಒಂದು ಶಾಲೆ
ಅಲ್ಲಿ ಕಲಿಯುವುದು ಜೀವನದ ಪಾಠ
“ಅಮ್ಮ” – ಗೊ.ರಾ.ಬೇಂದ್ರೆ
ಅಮ್ಮ – ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಗಂಗೆ
ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಳೆದುಕೊಂಡರೆ
ಪಾಪಗಳೆಲ್ಲ ದೂರವಾಗುವುದು
ಈ ಕವನಗಳು ಅಮ್ಮನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ತಿಳಿಸುತ್ತವೆ. ಅಮ್ಮನ ಋಣ ತೀರಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಅವರ ಪ್ರೀತಿ, ಕಾಳಜಿ, ತ್ಯಾಗವನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಅವರಿಗೆ ಗೌರವ, ಪ್ರೀತಿ ನೀಡುವುದು ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ.